RSS

Tagarchief: vaders

Afbeelding

Dag Mama


mama

Advertenties
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Afbeelding

Oud Brood (Ouwe Biker).


oudbrood2

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Afbeelding

Gedichten van onze vader


timey

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Bitch!


Nou moet je niet denken
dat ik zomaar even schrijf
wat ik zeggen wil.
Deed ik dat,
zouden er hele andere woorden staan.

Waarheid
komt niet zo gemakkelijk
over mijn lippen
als het om jou gaat.

Je staat me mooi.
Maar dat is alleen
het lijstje om mij heen.
Je gezuip ziet geen mens,
je gekreun hoort alleen je baas nog.

Eigenlijk ben je al uit mijn hart,
leef ik beter zonder jou.

Maar je moet nog even blijven.
Tot het eind van de maand.
Dan gooi ik je echt opnieuw
in gedachten de deur uit.

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Vrienden, Bikers en Brothers!


Sinds kort is mijn leven in een stroomversnelling gekomen. Nu ben ik het wel gewend dat mijn leven af en toe bijzondere wendingen neemt. Ik leef zeker geen doorsnee leven en zoek al sinds ik ooit op een motor stapte naar iets ongrijpbaars. Naar iets  wat ik pas herken als ik het gevonden heb. En die zoektocht laat me langs bijzondere wegen rijden. Ik leer dat er in onverwachte  hoeken verraders schuilen. Mensen die niets liever doen dan proberen mij te slopen. Roddelaars, toetsenbord ridders en lege kletsmajoors. Door allerlei onzin over me te vertellen. Hoeveel goeds ik ook doe, wie ik ook help, hoe lang ik me ook inzet voor mensen. De natte naaktratten zoeken net zo lang tot ze iets hebben gevonden dat ze door kleine  tekstverbuiginkjes kunnen laten klinken alsof er iets heel ergs gebeurd is. Door mijn vrije levensstijl en inzet voor velen werd ik in de loop der jaren een hoge boom. En hoge bomen vangen veel wind. En terwijl ik als “hoge boom” bezig was door die harde wind overeind te blijven stonden de roze naaktratten mijn wortels door te knagen. En niemand die ze wegjoeg of zelfs maar tegen probeerde te houden.

Zo heb ik een aantal mensen verwijderd uit mijn vaste bestaan. En heb het daardoor een stuk rustiger gekregen. Ik heb een plek gevonden waar mensen mijn taal spreken. Waar mijn erecodes nog gelden, zelfs gebruikt worden. Waar respect en vriendschap voor velen geen loze woorden zijn maar juist een levensstijl. Ik vond een aantal mensen die eerlijk zijn, niet roddelen en die zonder geouwehour en gezeik helpen als het nodig is. Ik voel me als herboren. Het voelt alsof ik thuis ben gekomen na een lange reis. En thuiskomen voelt lekkâh! Effe bijkomen, ieder opzoeken die je uit het oog was verloren en ouwe zaken regelen. En van hier af opnieuw op reis. Met oude vrienden, nieuwe vrienden, Brothers en vooral, familie.

Een soort Ctrl-Alt-Del dus. Streep eronder en je realiseren dat ieder eind ook een nieuw begin is. En dat een nieuw begin ook vol beloftes is. Nieuw wegen, nieuwe ervaringen, horizonnen die ik nog niet heb aangeraakt, verhalen die ik nog niet heb gehoord of zelf heb beleefd. Het leven van een Zwerver is mooi. Je moet het willen zien, dan is het overal om je heen.

Soms voel je je verslagen, ik heb het vaak meegemaakt. Maar leerde juist daardoor om nooit op te geven. En je nooit over te geven aan situaties waar je niet in wil komen. Er is altijd ergens een grijns te vinden, er staat altijd ergens een bloem tussen het asfalt. Kijk zelf maar. Zwerver is terug.

Bloemen naast het asfalt

Er zijn bloemen naast het asfalt
Kleine dieren tussen het woud
Er is zon door donderwolken
Tussen kiezels ligt het goud

In de woestijn is altijd water
En de zee stopt bij een strand
Tussen haat valt mij de liefde
Als een koelte in mijn hand

Overal is het te vinden
Als jij het maar wilt zien
In de lucht tussen de winden
En in je hart misschien…

©Zwerver.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 maart 2014 in Biker wijsheden, mijn gedachten

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Wel eens over gedacht?


Zomaar een gesprek. Over geloof. Whoooaaa Zwerver, geloof! Brand daar je vingers niet aan!! Toch, ik vind het iets aparts. Die bijbel bijvoorbeeld. Ik heb hem een paar keer doorgelezen. Oude vertaling, nieuwe vertaling en de allernieuwste vertaling. Toen ik daarover sprak met een “Gristen” was gelijk de vraag: “en ben je daar dan niet gelovig van geworden?” Alsof het lezen van een boek je gelijk “gelovig” maakt. Een soort literaire injectie. Je leest het en je gelooft het. Toen ik antwoordde dat het lezen van een kookboek me niet direct een topchef maakt of het lezen van een boek over vliegtuigen me geen piloot maakt, “was dat wat anders”… Oke… Wel eens over nagedacht? Dat het hele “Gristen” geloof gebaseerd is op verraad bijvoorbeeld? Als die Judas niet zijn ding had gedaan, was het allemaal heel anders geweest. Dan hadden misschien de Druïden hun natuurgeloof wereldwijd verspreid. En hadden we een appel als symbool gehad in plaats van een kruis, in dit geval een symbool van ondragelijke pijn en lijden en uiteindelijk dood. Natuurlijk zijn er mensen die dit weer anders zien, ieder zijn eigen mening uiteraard. Ik ga de discussie niet aan in ieder geval. Niet hier in ieder geval. Wel leverde het denken, filosoferen, lezen en luisteren een gedicht op. Deze:

Jezus wat een puinhoop… OOg dat ziet wat er met de wereld en de mensen gebeurd

Zonder mijn gepraat
had jij geen kroon gekregen.
Vagevuur was een sprookje geweest,
doornen hadden alleen gestoken
als je bramen had geplukt.

Zonder mij
had jij nooit bestaan.
Was er geen pijn geweest.
Waren vuren alleen om te koken,
lagen geliefden samen op èèn kussen.

Je naam was nooit misbruikt,
niemand had hem gekend.
Mensen hadden nog geleefd
in vrede…

Was ik stil geweest
had jij nooit je kruis gedragen.
Je vader
had niets te vergeven gehad.

Jezus…
Wat een puinhoop
was dat geworden.

© Zwerver

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 19 juli 2012 in Columns, Gedichten-Nederlands

 

Tags: , , , , , , ,

Gevangen rebel.


Moonrider

Je kunt rennen, rijden.
Jezelf verstoppen achter
tattoos, whiskey, wijven.
Je kunt ver gaan,
toch kortaf blijven.
Jezelf verzuipen
voor een kort moment.

Je kunt denken verbergen
achter een zorgzaam uiterlijk.
Wegduiken in de anonimiteit
van burgerlijkheid
binnen een rijtjeshuis

In je ziel sluimert wie je wilde zijn
Rebel, vader, bouwer, vriend.
Niemand die het begreep

Als jij voorop liep,
trots de klappen kreeg,
bloedend omkeek.
Waren vrienden verdwenen
na gezworen broederschap.
Diep in het donkere woud,
waar lafaards schuilen
voor echte mensen.

Gierende stormwind,
brandende horizon
of een dronken zwerver
kennen van verloren jeugd.
Weten van het eiland
waar verwaaide gedachten
elkaar weer vinden.

Leef om te rijden!
Rijdt om te leven!

© Zwerver 2012

Jij je ooit zo gevoeld?
Laat je gedachten achter!

 
2 reacties

Geplaatst door op 31 mei 2012 in Gedichten-Nederlands

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

 
%d bloggers liken dit: