RSS

Tagarchief: logzwerver

Nooit meer gebroken


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De treurwilg huilt vandaag.
Omdat wind vanuit verten je naam waait.
Je verlaat je lichaam en wacht
tot hij je naar de einder brengt.
Terug naar waar je nooit
weer gebroken kunt worden.
Kwetsbaren verdragen leven niet
vanuit een gescheurde plek.

Dan zeggen statistieken van leven.
Dat soms vogels moeten vliegen
voordat ze hun dag gehad hebben.
Dus laat wind je dragen naar huis,
waar het pijnloos is.
Door het lijden dat je kent
hoop ik dat je de weg vind
om nooit meer te breken.
Zweef weg van scherven,
wat je laat leeft tot het eind.
Jij was het verschil,
de herinnering die je liet is mooi.

Eens vlieg ik ook, om je weer te zien.
Je te zeggen dat ik blij was
dat jij een deel van de weg
naast me reed.
Dat jij het mooi maakte.
En dat ik hoop
dat je nooit meer gebroken wordt.

© RTM
23-10-20

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Voor Alexander


Voor Alexander

Ik leef om je niet te vergeten,
heb tattoos om je bestaan.
Je leven kijkt nu naar me
vanaf een foto.
De rode vogel zingt zijn lied
nee, ik vergeet je niet.

Het is zwaar, nu je weg bent.
Je kind vergeet de naam
die ik voor je bedacht
toen jij mijn kind was.
Mijn weg voert me
ooit weer naar jou.
Achter de horizon
waar ik al een leven reis.

Tranen zijn verstikkend
pijn in mij helpt niet.
Wind is alleen lucht
die onze voorvaderen uitademden.
“Geef het een plekje!”
Maar daaraan ging jij juist dood.
Ik zoek mijn gevoel.
Hoor de vogel steeds zingen
als ik je mis.

©RTM 2020

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 20 mei 2020 in Gedichten-Nederlands

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Afbeelding

Spreken met God.


spreken-met-god

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,

Afbeelding

Daar ga je…


 
1 reactie

Geplaatst door op 28 februari 2020 in Fotogedichten, Gedichten-Nederlands, mijn gedachten

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Ben je al thuis?


tori-en-alex-hand-24-2-20

Daar lig je. En slaapt.
Meestal rust je
in Morpheus armen.

Ik vraag me af of je ons nog kent.
Aan ons denkt?
Of is je geest
alleen druk
om het systeem af te sluiten?
Stukje bij beetje,
elke seconde
die nog over is.

Zijn we er nog?
Of heeft oma je al
verwelkomd?

© RTM
2020

 
1 reactie

Geplaatst door op 25 februari 2020 in Fotogedichten, Gedichten-Nederlands, mijn gedachten

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,

Zwerver in jouw ziel


Zwerver in jouw ziel

 

Dan dwaalt mijn ik.
Als het paardebloempluisje
dat zich achteloos
aan lucht vasthaakt.
Maar dat je met een zucht
weer wegblaast.
Dwarrelend naar mijn aard,
die er een bloem van maakt.

Ongestuurd zwerft mijn geest
langs stuivend stof
in zonnestralen.
Drenkt mijn hart
in dichtend woord,
van strofen en verhalen.
Tot mijn pen lief en smart
uit mijn ik komt halen.

Diep dringt mijn geest
in jouw ziel door.
Vind woorden en gebaren.
Maakt jouw mens
met woorden dicht.
Laat letters jou bewaren.
Je leven lang, als jij dat wilt
zal ik je geest bedaren.

Ik zal niet steeds de schouder,
maar eens de traan ook zijn.
Moet van ’t zwerven rusten
in stilte met wat rode wijn.
Leg mijn zwerversgeest dan neer.
Zo vind het pluizig zaadje
zijn laatste rustplaats in de grond
waarop hij ’t leven kuste.

© RTM 2007

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Ik hou je vast en laat je los


Ben je bang voor het eind?
Ben je bang dat er niets zal zijn?
Dat het donker en leeg zal zijn
en niemand op je wacht?

Voel je nu al de pijn
denk je aan eenzaamheid
Wil je niet naar voorbij
en wat daarna zal zijn

Kon ik met je meegaan
op je reis naar dat andere land
Maar ik kan daar nog niet heen
Het laatste stuk ga je alleen

Wees niet bang voor die stap
Dat alles straks weg zal zijn
Ik weet dat er licht is, geen pijn
Dat liefde op je wacht

Ik hou je vast
Hou je stevig vast
Mijn liefde om je heen
en laat je dan los
voor dat laatste stuk alleen
-/-
Voor mijn jongste zoon Alexander, die kanker niet gaat overleven.
32 jaar.
Ik ben alleen nog maar stuk
17-2-2020

 

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 17 februari 2020 in Gedichten-Nederlands, mijn gedachten

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Afbeelding

Vette zwijnen


 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Afbeelding

Vallen voelt als vliegen.


 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Criminelen zijn kaal!


Gewoon opa en een lachende kleindochter

Zo las ik een stukkie op de facebook pagina van Henk ‘Doggy’ Femer, President van Bikers For Animals (BFA). Hij liep buiten, zijn hond stond in het gras te snuffelen. Er kwam een vrouw met een klein jochie op een fietsje hem tegemoet. De hond had beiden niet eens in de gaten maar toch hield de moeder het jochie vast. En vertelde dat het ventje die hond “eng” vond. En dat zij eigenlijk Doggy ook “eng” vond. Doggy loopt altijd in zijn biker kleding. En die combo, een man met een grote hond was genoeg voor die dame om hen dus eng te vinden. Vooroordeel? Het gaat nog verder. Want als je zoiets op Facebook zet, gaan mensen reageren. Niks mis mee. Ieder heeft een mening en we leven in een democratisch land waar je voor je mening mag uitkomen. Facebook is een prima medium daarvoor… toch?

Er reageerde een dame (Hetty) naar Doggy met de volgende reactie: ’Je hebt toch echt geen enge uitstraling hoor. Van een kleerkast met een kale kop heb ik geen fijn gevoel bij. Maar zo’n figuur ben jij niet. Nooit gemerkt. Zoals jij met de hondjes om gaat doet een enge man niet. Die laten ze vechten.’ Nu is de wereld niet geschapen om Hetty een ‘fijn gevoel’ te geven. Maar als ‘kleerkast met een kale kop’ voelde ik me aangesproken. En ik reageerde dan ook op haar opmerking met deze foto en met: ‘Hetty, deze kleerkast met kale kop wenst je een fijne dag. Zijn kleindochter krijgt een veilig en fijn gevoel bij opa, die ook nog lid van een motorclub is…’  Prompt volgde een antwoord van Hetty: ‘U mist die criminele uitstraling wat ik bedoel. Niet bedreigend. Sorry, ik bedoel echt die gasten die zich dreigend en asociaal opstellen. Die vechthonden trainen en liquidaties uitvoeren. Sorry, niet voor u’

Een pak van mijn hart. Ik mis volgens Hetty de ‘criminele uitstraling’.

Kaal, motor en pitbull! Crimineel dus!

Ik wou dat de politie dat ook zei elke keer als ze me aanhouden omdat ik mijn clubvessie draag. Ik heb speciaal voor Hetty een ‘criminele foto’ gemaakt van mezelf.

Zelfde man, geleende hond, boze blik. En Hetty vervolgt:’ De media geeft dit beeld van die clubs. Dat weet iedereen. Persoonlijk ken ik daar niemand van.’ Ze bevestigd dus nog even gauw dat ze niemand kent die bij een club zit. Veeg je straatje schoon voordat iemand denkt dat het vuil zou kunnen zijn. Ik heb een pokkehekel aan vooroordelen! Doggy eng? Omdat hij daar met zijn hond Kenzo loopt?

Van Hetty leer ik nog wel een paar dingen zo even snel. Ze woont in een klein wereldje, een seniorenwoning. Ze komt niet ver en haar mening wordt gevormd door…. De media! Ze vertelt:Ja, goeie dingen hoor je nooit. Ach ik geloof het best aan wat ik van jullie hoor nu. Ik ben nu wel een andere mening toegedaan,  dat er ook goede Surrenders zijn. Maar dat laten ze niet zien en horen. Alleen de narigheid. Ik ben hier niet schuldig aan . Helaas kweekt de media de angst. Voor meerdere dingen dus wordt je als oudere steeds voorzichtiger. Het is niet anders. In een senioren flat maak je dat ook niet mee om je heen.  Alleen wat er op tv komt.’ Deze dame ziet het in het nieuws. Daar komen de vooroordelen vandaan. Alleen negatief nieuws. Dan moeten ze het positieve nieuws ook vermelden. Dan verandert dat wel. Ik zal er nu anders over gaan denken. Bij deze nogmaals sorry.’

Het geheel is een duidelijk voorbeeld over hoe we als maatschappij gepiepeld worden. Hetty is weinig te verwijten.

Zo wordt je elke dag gehersenspoeld.

Maar ze is ineens een helder zichtbaar voorbeeld van wat de media uithalen met de gedachten van miljoenen mensen. Mensen die niet veel buiten komen, een kleine sociale cirkel hebben en een vast ritme hebben van wakker worden, eten, boodschappen doen, praatje met de buren en ’s-avonds eten, journaal kijken en naar bed. Elke dag hetzelfde vertrouwde ritme. En daar maakt de propaganda ge(mis)bruik van door in dit geval over bikers alleen negatieve zooi naar buiten te brengen. De biker is het mikpunt. De vrije jongen op een motor was vroeger de held van de straat. Nu is hij, dank zij de anti propaganda, iemand waar je voor moet uitkijken. Omdat hij kaal is en met zijn leren jas en –vest op een motor rijdt. Fuck de copy and paste journalistiek! Ga weer eens onderzoeken waar je over schrijft of praat. Vorm je eigen mening en kopieer niet, NOOIT die van een ander. 

Be Safe!
Robert ‘Zwerver’ Meijer

 
 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

 
%d bloggers liken dit: