RSS

Tagarchief: liefde

Voor Alexander


Voor Alexander

Ik leef om je niet te vergeten,
heb tattoos om je bestaan.
Je leven kijkt nu naar me
vanaf een foto.
De rode vogel zingt zijn lied
nee, ik vergeet je niet.

Het is zwaar, nu je weg bent.
Je kind vergeet de naam
die ik voor je bedacht
toen jij mijn kind was.
Mijn weg voert me
ooit weer naar jou.
Achter de horizon
waar ik al een leven reis.

Tranen zijn verstikkend
pijn in mij helpt niet.
Wind is alleen lucht
die onze voorvaderen uitademden.
“Geef het een plekje!”
Maar daaraan ging jij juist dood.
Ik zoek mijn gevoel.
Hoor de vogel steeds zingen
als ik je mis.

©RTM 2020

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 20 mei 2020 in Gedichten-Nederlands

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Afbeelding

Daar ga je…


 
1 reactie

Geplaatst door op 28 februari 2020 in Fotogedichten, Gedichten-Nederlands, mijn gedachten

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Eindeloos samen


Eindeloos samen

Aan het eind van de weg
scheiden onze paden.
We zeggen ons afscheid
en lachen en bedanken
de weg onder onze voeten
omdat hij zo mooi was.
We danken de weg voor ons
die er zo uitnodigend uitziet.

Dat hij ons samen liet reizen.
Soms hand in hand.
Ook al scheidden onze wegen
lang geleden al.
En lieten ze ons vergeten
hoe vaak we elkaar zeiden
dat aan het eind van de weg
onze paden zouden scheiden.

© RTM 19-2-1998-2020

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Zwerver in jouw ziel


Zwerver in jouw ziel

 

Dan dwaalt mijn ik.
Als het paardebloempluisje
dat zich achteloos
aan lucht vasthaakt.
Maar dat je met een zucht
weer wegblaast.
Dwarrelend naar mijn aard,
die er een bloem van maakt.

Ongestuurd zwerft mijn geest
langs stuivend stof
in zonnestralen.
Drenkt mijn hart
in dichtend woord,
van strofen en verhalen.
Tot mijn pen lief en smart
uit mijn ik komt halen.

Diep dringt mijn geest
in jouw ziel door.
Vind woorden en gebaren.
Maakt jouw mens
met woorden dicht.
Laat letters jou bewaren.
Je leven lang, als jij dat wilt
zal ik je geest bedaren.

Ik zal niet steeds de schouder,
maar eens de traan ook zijn.
Moet van ’t zwerven rusten
in stilte met wat rode wijn.
Leg mijn zwerversgeest dan neer.
Zo vind het pluizig zaadje
zijn laatste rustplaats in de grond
waarop hij ’t leven kuste.

© RTM 2007

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Afbeelding

Puinhoop


Zonder mijn gepraat
had jij geen kroon gekregen.
Vagevuur was een sprookje geweest,
doornen hadden alleen gestoken
als je bramen had geplukt.

Zonder mij
had jij nooit bestaan.
Was er geen pijn geweest.
Waren vuren alleen om te koken,
lagen geliefden samen op èèn kussen.

Je naam was nooit misbruikt,
niemand had hem gekend.
Mensen hadden nog geleefd
in vrede…

Was ik stil geweest
had jij nooit je kruis gedragen.
Je vader
had niets te vergeven gehad.

Jezus…
Wat een puinhoop
was dat geworden.

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Afbeelding

Jihad


Jihad

 
5 reacties

Geplaatst door op 18 november 2015 in Fotogedichten, Gedichten-Nederlands, Uncategorized

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Afbeelding

Desiderata. Mijn vertaling.



Mijn vertaling….

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Afbeelding

Zwervers antwoord


gebroken-scherven

 
1 reactie

Geplaatst door op 18 juni 2015 in Fotogedichten, Gedichten-Nederlands

 

Tags: , , , , , , , , ,

Hart


Honderd keer wilde ik mezelf betoveren.
Een onzichtbare geest worden
verborgen in jouw hart.
Om jouw minachting te begrijpen
die zo wreed voor me is.

Ik werd meester van jouw emotie.
Zou de hartslag van je gevoel ontdekken
dat loos zoekend door je aderen stroomt.
Dan zou ik jou kennen.

Ondanks jouzelf, tegen je wil
Zou ik deel zijn van je verlangens, je besluiten
En de koelheid in je verjagen.

Zo perfect, kan liefde je verbranden
Dan, als ik het zag exploderen,
zou ik weer naar buiten komen en man zijn.

© Zwerver

 

© zwerver 2013

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 5 juli 2013 in Gedichten-Nederlands

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Gevangen rebel.


Moonrider

Je kunt rennen, rijden.
Jezelf verstoppen achter
tattoos, whiskey, wijven.
Je kunt ver gaan,
toch kortaf blijven.
Jezelf verzuipen
voor een kort moment.

Je kunt denken verbergen
achter een zorgzaam uiterlijk.
Wegduiken in de anonimiteit
van burgerlijkheid
binnen een rijtjeshuis

In je ziel sluimert wie je wilde zijn
Rebel, vader, bouwer, vriend.
Niemand die het begreep

Als jij voorop liep,
trots de klappen kreeg,
bloedend omkeek.
Waren vrienden verdwenen
na gezworen broederschap.
Diep in het donkere woud,
waar lafaards schuilen
voor echte mensen.

Gierende stormwind,
brandende horizon
of een dronken zwerver
kennen van verloren jeugd.
Weten van het eiland
waar verwaaide gedachten
elkaar weer vinden.

Leef om te rijden!
Rijdt om te leven!

© Zwerver 2012

Jij je ooit zo gevoeld?
Laat je gedachten achter!

 
2 reacties

Geplaatst door op 31 mei 2012 in Gedichten-Nederlands

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

 
%d bloggers liken dit: