RSS

Tagarchief: hulp

Wel eens over gedacht?


Zomaar een gesprek. Over geloof. Whoooaaa Zwerver, geloof! Brand daar je vingers niet aan!! Toch, ik vind het iets aparts. Die bijbel bijvoorbeeld. Ik heb hem een paar keer doorgelezen. Oude vertaling, nieuwe vertaling en de allernieuwste vertaling. Toen ik daarover sprak met een “Gristen” was gelijk de vraag: “en ben je daar dan niet gelovig van geworden?” Alsof het lezen van een boek je gelijk “gelovig” maakt. Een soort literaire injectie. Je leest het en je gelooft het. Toen ik antwoordde dat het lezen van een kookboek me niet direct een topchef maakt of het lezen van een boek over vliegtuigen me geen piloot maakt, “was dat wat anders”… Oke… Wel eens over nagedacht? Dat het hele “Gristen” geloof gebaseerd is op verraad bijvoorbeeld? Als die Judas niet zijn ding had gedaan, was het allemaal heel anders geweest. Dan hadden misschien de Druïden hun natuurgeloof wereldwijd verspreid. En hadden we een appel als symbool gehad in plaats van een kruis, in dit geval een symbool van ondragelijke pijn en lijden en uiteindelijk dood. Natuurlijk zijn er mensen die dit weer anders zien, ieder zijn eigen mening uiteraard. Ik ga de discussie niet aan in ieder geval. Niet hier in ieder geval. Wel leverde het denken, filosoferen, lezen en luisteren een gedicht op. Deze:

Jezus wat een puinhoop… OOg dat ziet wat er met de wereld en de mensen gebeurd

Zonder mijn gepraat
had jij geen kroon gekregen.
Vagevuur was een sprookje geweest,
doornen hadden alleen gestoken
als je bramen had geplukt.

Zonder mij
had jij nooit bestaan.
Was er geen pijn geweest.
Waren vuren alleen om te koken,
lagen geliefden samen op èèn kussen.

Je naam was nooit misbruikt,
niemand had hem gekend.
Mensen hadden nog geleefd
in vrede…

Was ik stil geweest
had jij nooit je kruis gedragen.
Je vader
had niets te vergeven gehad.

Jezus…
Wat een puinhoop
was dat geworden.

© Zwerver

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 19 juli 2012 in Columns, Gedichten-Nederlands

 

Tags: , , , , , , ,

Vader vergeeft ze


Staand onder neon Zonder neon
is het licht van plezier dat ik ken
oud en vergaan.
Leeft angstig verslaafd,
in de schaduw van zichzelf.

Rijdend langs een rivier
zie ik zwart water stil.
Het doodt alles
met ieder gif dat je kunt bedenken.

Ik ken de steeg
waar pervers plezier van geweld
de lach van lippen sneed.
Verstand in je kruis,
kort gevoel van onbestemde geilheid.

Op een kruispunt,
gekocht van geleend geld,
wordt ziek verdriet opgelapt
door kennis
zonder gevoel of gedachte aan leven, daarna.

Ik rijd
naar het licht van dood en verderf,
naast leugens en sletten,
langs satans bedrog en geweld.

Vader vergeeft ze.
En ik trek spijkers uit bloedig vlees.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 2 mei 2012 in Gedichten-Nederlands

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Keihard verkeerd


Keihard verkeerd
Ze rent keihard de verkeerde kant op.
Probeert, maar de kloof
in haar jonge leven word wijder.
Een nieuw verleden laat haar beseffen
dat ze twee jaar ouder is,
3 stappen achterligt.

Wie hoort haar, kijkt naar haar om?
Begrijpt niemand
dat ze vandaag kapot gaat?

In schaduw van glas en beton
tussen dwalende geesten
zoekt ze de hoop
die ieder mens in zich heeft.
Wie luistert oprecht, ziet de onschuld?

Ze schreeuwt om liefde,
aandacht die ze nergens kreeg.
Zoekt een held om mee weg te rijden.

Als hij binnenkomt herkent hij haar
Zijn onweerstaanbaar gemaakte lach
kent zijn tekst.
In een moment zonder verstand
legt hij haar neer,
geeft ze zich, op weg naar kapot.

Wanneer een oordeel wacht op elke hoek.
En sprekende blikken van stomme mensen
niet verder dan naar haar borsten kijken,
hebben we haar zelf nooit ontmoet.

©Hobo

 
4 reacties

Geplaatst door op 16 april 2012 in Gedichten-Nederlands

 

Tags: , , , , , , , , ,

 
%d bloggers liken dit: