RSS

Tagarchief: 1%

Vandaag gelachen was genoeg.


Vandaag-gelachen

Advertenties
 
1 reactie

Geplaatst door op 5 juni 2015 in Gedichten-Nederlands

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Laatste Burnout


laatste-burnout

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Snack-a-Jack Bikers


Eerder geblogd maar weer van toepassing.

Wat?? Waar gaat dit nou weer over?? Wannabees. Vooral mannen die een stoer jasje kopen, een spijkervessie erover met een hoop blingbling en patches met kreten. Stoer 1% speldje erop (waar zou je zijn zonder 1% speldje?) en ringen, vooral veel  ringen om je vingers. blingringsBlingbling all over, een bike die te groot en te zwaar is en dan elke dag met je mistubishitje naar je werk.  Pakkie deftig aan, beetje loeren naar de vrouwen op kantoor. Dubbelzinnige opmerkingen maken met je collega’s,  je werk doen en in het weekend… als het niet regent, waait, koud of mistig is, op je glanzende blingbling scoot de weg op. Pakkie Snack-a-Jacks  in je toolrol voor onderweg. En dan vlug langs de kortste weg naar een terrasje waar vooral ook veel andere Snack-a-Jack ”bikers” zitten. Kijken en gezien worden. Welke 25000 euro kostende bike glimt het mooiste? We heeft de breedste treeplank, het grootste windscreen en het duurste spuitwerk? ” blingbling-bikerDoet u mijn maar een spaatje mevrouw, ik moet straks nog 5 km naar huis rijden.”  Het reclamespotje van Snack-a Jack dat in een tijdje terug op TV was liet ze duidelijk zien. Een groepje wannabee  bikers die een chocolade Snack-a-Jack rijstwafeltje lekkerder vinden dan een ander gepoft rijstwafeltje. Ik zie ze regelmatig op terrasjes langs de kust in de zomer. Als ik dan met mijn stofkop en afgetrapte laarzen een koud biertje bestel zie je de afkeuring bijna van tafel druipen bij de Snack-a-Jack bikers. Zo’n vieze stoffige vent, stoppelbaard, ouwe geenmerk jas aan met val- en schaafplekken. Vest met MC logo op zijn rug. Versleten laarzen, bike (geeneens een harley!) vol stof en wat krasjes en battlescars. Armoedzaaier! De Snack-a-Jack bikers nemen meestal hun eigen eten mee, zorgen ervoor dat hun jassie mooi schoon is en dat hun laarzen onder hun (uiteraard) merkbroek glimmend gepoetst zijn. Ze hebben overal een mening over en ventileren die zo luid mogelijk. Net als hun mooi regelmatig knallende uitlaten van hun fashion bikes. In een groep zijn ze stoer en verpesten ze de het imago van motor rijdend Nederland. Hun midlife crisis hangt als een wolk aftershave (merk uiteraard!) om ze heen. Meer geld dan manieren, meer motor dan man!

Een paar weken geleden was ik onderweg toen mijn bike het begaf. Ik stond op de vluchtstrook te kijken wat er aan de hand was. Bleek een los kabeltje te zijn. Zo weer gerepareerd. Terwijl ik daar op mijn knieën zat kwam er zo’n groepje Snack-a-Jack bikers voorbij bulderen. Geen één keek op of om. Blik op “stoer en oneindig” reed het groepje me voorbij. Het kabeltje zat zo weer vast en ik stapte op, startte de bike en reed de snelweg op. snackajackbikers1Na een kwartiertje rijden zag ik de groep Snack-a-Jack bikers op de vluchtstrook staan. Ik stopte, stapte af en vroeg of ik kon helpen. Een van de Snack-a-Jack bikers probeerde vruchteloos het glimmende verlengstuk van zijn pik te starten. “Hij doet het niet meer!” riep de sprieterige fashion statement op wielen radeloos in het luchtledige om hem heen.  Ik liep naar zijn bike en keek er eens naar. Op zijn “dashboard” zag ik dat de benzinemeter aan de linkerkant stond. Aan de “E” kant dus (van Empty). “Kan het zijn dat je benzine op is”, vroeg ik aan de magere Jethelm-met-Raybanbril die op de motor zat. De Rayban ging omhoog en een klein mager besnord koppie keek me verbaasd aan. En keek daarna naar de benzinemeter. “Verdomd kaerel, inderdaed. ’t Is de benzine! “ zei een gladde hoge stem.  “En wij maer probaeren zeg, en jij zie ’t in één kaer! Geweldig”, kraaide het baasje tegen zijn vriendjes.  vluchtstrookEr kwam een andere Snack-a-Jack biker bij staan. “En nou, hoe nu verder?” zei hij. Ik keek nog eens naar de bike en zei: “Zet ‘m op de reserve stand, dan haal je de volgende pomp wel.” “Reserve?”,piepte het falsetstemmetje uit de Jet helm. Ik draaide de benzinekraan een kwartslag en zei: ”probeer het nog maar een keer.”  Na een druk op de startknop kwam de glanzende bike weer tot leven. “Gewaeldig kaerel, hij doet het in één kaer! Gewaeldig!” De andere Snack-a-Jack bikers waren inmiddels weer opgestapt en zonder een woord van dank reed de groep de snelweg weer op. Zonder omkijken, zonder zelfs maar een opgestoken hand bulderden ze weg. De Jethelm als laatste, vol gas. Ik liep terug naar mijn bike, startte, trapte hem in zijn versnelling en vervolgde mijn weg. In de verte zag ik de Snack-a-Jack bikers rijden. Op de vluchtstrook zag ik een auto staan. Toen de Snack-a-Jack bikers er voorbij reden zag ik een paar flitsen. Kennelijk teveel haast om bij de volgende pomp te komen. Met een grijns van oor tot oor matigde ik mijn snelheid en reed voorbij de flits auto de afslag af. Er bestaat nog zoiets als gerechtigheid dus.

Wat maar weer laat zien dat je niet in een boom hoeft te hangen om een eikel te zijn.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 mei 2015 in Biker wijsheden, Columns

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Flits van leven


flits-van-leven

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 17 april 2015 in Gedichten-Nederlands

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,

Biker Desiderata


biker-desiderata

 

Tags: , , , , , ,

Bro? Don’t Bro me if you don’t know me!


Bro… Afkorting voor Brother. Ook te pas en te onpas gebruikt onder motorrijders. Bro…/ Broer/Zus. Wanneer ben je MIJN broer/zus? Dat kan maar op twee manieren. Door geboorte. Dan ben je automatisch mijn broer of zus. Ik heb een broer en een zus. Familie dus. Maar dan het te pas en te onpas gebruikte woord Bro onder motorrijders. Bro, da’s niet niks. Dat is iemand die je beschouwd als een echte vriend. En die het ook blijkt te zijn. Ik heb in mijn kennissenkring iemand die in emails schreef “Bro! (en dat ben je)”. Bleek alleen maar negatief over me te lullen als ik er niet was. Vaak ontvang ik mails die beginnen met “Bro” van mensen die ik nog nooit gezien heb. Rijden ook motor en vinden, omdat ze ook motor rijden dat ze dan je “Bro”zijn.

Bro… Moet je verdienen. Ik moet dat, iedereen moet dat. Je kan nooit zomaar op iemand afstappen en hem Bro noemen omdat hij ook op een bike rijdt. Het is geen trendy woord. Het is een woord dat je alleen gebruikt als je samen avonturen hebt beleefd. Als je samen dingen hebt meegemaakt die je alleen met een Bro meemaakt. Als je elkaars diepe respect hebt verdient. Met Bro’s kun je je lelijk vergissen. Ik reed een paar jaar met een groep bikers. Bro’s? Ze zeiden het erg vaak. Maar toen het erop aan kwam was ineens de hele groep weg. Van de ene op de andere dag. Een hele groep waar ik jarenlang zij aan zij mee heb gereden stak ineens een dikke middelvinger op, trokken een denkbeeldige grens in het land waar “hun gebied” was en waren Bro-af! Zomaar. Zonder waarschuwing. Zonder gesprek, zonder overleg. Een “bro” z’n dochter kwam in het ziekenhuis. Ik ging langs, luisterde, voelde de pijn om zijn dochter. Ik gaf hem zelfs een 1% patch van een echte Bro van me die was doodgegaan. Ik draag geen 1% patch. Hij droeg zo’n patch wel en ik eerde hem met 1 van de laatste twee aandenkens van mijn beste vriend die ik had. Vond toen dat hij, mijn “bro” hem beter kon dragen. Diezelfde Bro liet me een paar maanden later, toen het even echt moeilijk was, vallen als een baksteen..Bro? FTW!

Dat achter je rug om lullen, ook zoiets. Ik spreek iemand liever rechtstreeks aan. Korter, duidelijker en eerlijker. Niet zoeken naar moeilijkheden maar naar mogelijkheden. Onduidelijke zaken los je sneller op door ze “face-to-face” uit te spreken. Met een “bro” kun je dat. Mede daarom is het een bro. Met wannabee bro’s lukt dat nooit. Wannabee bro’s lachen met je, zuipen met je (of liever van je) en steken graag in het donker onverwacht een mes in je flikker, vallen je aan als je met je rug naar ze toe staat en proberen je vrouw te versieren. Bro… Je word selectiever.

45 jaar rijd ik nu. Heb veel mensen leren kennen. Je krijgt ervaring. En eelt op je ziel. Je bro’s komen vanzelf in je leven. Sommigen blijven, sommigen gaan. Te vaak zijn het wannabees. De hele dag geleefd door een baas en in het weekend een mooie glimmende dure bike onder hun reet. Duur merkjassie aan, handje ringen om en een paar tattoos en het zijn ineens “Bro’s”. Bro’s. Ik ben eens gaan tellen. Ik heb maar een paar mannen die ik trots Bro kan noemen. Ik weet dat zij mij ook zo zien. De rest? Vrienden, bekenden, kennissen en vage kennissen. Mijn verhaal, mijn gedachten. Mijn leven. Neem me zoals ik ben. Of blijf lekker uit mijn buurt. Mijn naam is Rob Mijn bijnaam Zwerver.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 5 mei 2012 in mijn gedachten

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

 
%d bloggers liken dit: