RSS

Altijd onderweg

14 Apr

RideIk ben altijd onderweg
Maar zie geen ruimte meer
Alles is vol
Geen plaats om te verstoppen
wat lief is.
Mijn hart beheerst kwetsbaarheid,
Reden om te rijden.

Niemand ziet
dat zwart leer, asfalt
chroom en staal
mijn geheim bedekken.
Het verstrooien in de wind,
het soms verdrinken
in een kater
die levenslang achterop,
zijn nagels in mijn ziel gekerfd,
sporen achterlaat
waar ik langsreed.

Dit is geen leven om te delen
Zo blijf ik onderweg
Om te vergeten waar ik leven kan.

© Hobo 2012

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 14 april 2012 in Gedichten-Nederlands

 

Tags: , , , , , , , ,

Je reactie word gewaardeerd!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: